«بی‌بی طاهره»؛ یک قطره از دریای ایران؛ سمت درست تاریخ ایستاده ام

خبرگزاری مهر؛ گروه استان‌ها: قائمشهر این روزها حال و هوای متفاوتی دارد. میدان مرکزی شهر، از ساعات ابتدایی شب میزبان جمعیتی است که با پرچم‌های ایران، شعارهای منسجم و حضور خانوادگی، فضای ویژه‌ای را شکل داده‌اند.

در میان این جمعیت، چهره‌ای بیش از همه توجه‌ها را جلب می‌کند؛ بانویی ۷۲ ساله با قامتی خمیده اما حضوری استوار، که چفیه بر سر دارد. در یک دست پرچم جمهوری اسلامی ایران و در دست دیگر تصویر یکی از شهدای جنگ تحمیلی را حمل می‌کند. او بی‌بی طاهره است؛ بانویی که طی ماه‌های اخیر به یکی از چهره‌های ثابت اجتماعات مردمی شبانه در قائمشهر تبدیل شده است.

حضور در خط مقدم انقلاب

با وجود شرایط جسمی نامساعد، بی‌بی طاهره هر شب پیش از آغاز رسمی برنامه در محل حاضر می‌شود و همواره در ردیف نخست تجمع می‌ایستد. حرکت او برای بسیاری از حاضران شناخته‌شده است و برخی از مردم، به‌ویژه بانوان و جوانان، با او ابراز احترام می‌کنند.

در لحظه آغاز شعارها، وی در خط مقدم جمعیت قرار گرفته و با در دست داشتن پرچم و تصویر شهید، در هماهنگی با جمعیت، شعارها را تکرار می‌کند. حضور او به‌عنوان یکی از افراد فعال در بخش ابتدایی صفوف، مورد توجه شرکت‌کنندگان قرار گرفته است.

در حاشیه این اجتماع، بی‌بی طاهره در گفت‌وگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: هدف از حضور من در این برنامه‌ها، به عشق رهبر و وطنم است.

وی در پاسخ به سوالی درباره وضعیت جسمانی خود گفت: از نظر جسمی با مشکلات و بیماری‌هایی مواجه هستم، اما این مسائل مانع حضور من نمی‌شود. باور و اعتقاد، برای من مهم‌تر از شرایط جسمی است.

بی‌بی طاهره می گوید: تاکنون ۷۰ شب پای وطن و رهبرم ایستادم و تا جان دارم نیز حضور پیدا می‌کنم.

روایت مردم از حضور او

در میان جمعیت، بسیاری از شرکت‌کنندگان بی‌بی طاهره را چهره‌ای آشنا و اثرگذار می‌دانند. یکی از بانوان حاضر در مراسم در گفت‌وگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: حضور بی بی برای ما بسیار قابل احترام است. با وجود سن بالا و شرایط جسمی، همواره در صف اول حضور دارند و این موضوع برای جوانان انگیزه‌بخش است.

یکی دیگر از حاضران نیز گفت: بی‌بی طاهره برای بسیاری از مردم این شهر شناخته‌شده است و حضور مستمر او در این برنامه‌ها، نشان‌دهنده باور و اعتقاد شخصی ایشان است.

در خط مقدم شعارها

با آغاز رسمی برنامه، بی‌بی طاهره در صف اول جمعیت قرار گرفته و همراه با دیگر شرکت‌کنندگان شعارها را تکرار می‌کند. در یک دست پرچم ایران و در دست دیگر تصویر شهید را نگه داشته و در هماهنگی با جمعیت، در بخش‌های مختلف شعارها مشارکت دارد.

به گفته برخی حاضران، حضور مستمر او در خط مقدم باعث ایجاد دلگرمی بین جوانان و مردم شده است.

پایان مراسم و ادامه حضور

با پایان مراسم و پراکنده شدن تدریجی جمعیت، بی‌بی طاهره همچنان برای لحظاتی در محل باقی می‌ماند و سپس با کمک برخی از بانوان حاضر، محل را ترک می‌کند.

در روزگاری که بسیاری از مفاهیم، گرفتار هیاهوی فضای مجازی و قضاوت‌های زودگذر شده‌اند، روایت زندگی زنانی مانند بی‌بی طاهره، تصویری متفاوت از باور و ایستادگی را نشان می‌دهد؛ زنانی که شاید امکانات مادی چندانی نداشته باشند، اما سرمایه اصلی‌شان ایمان و تعلق خاطر به سرزمین و آرمان‌هایی است که به آن باور دارند.

اجتماع رو به پایان است. جمعیت آرام‌آرام پراکنده می‌شود، اما بی‌بی طاهره هنوز چند قدمی آن‌طرف‌تر ایستاده و با برخی زنان و دختران جوان صحبت می‌کند. یکی از آنها چادرش را مرتب می‌کند و دیگری بازویش را می‌گیرد تا راحت‌تر راه برود. احترام مردم به او، احترام به سن و سالش نیست؛ احترام به مسیری است که سال‌ها در آن ثابت‌قدم مانده است.

او پیش از رفتن، دوباره دست بر سینه می‌گذارد و می‌گوید: «ما هرچه داریم از این کشور و خون شهدا داریم. آدم باید پای اعتقادش بایستد.»

و بعد آرام، در دل شبی دیگر از قائمشهر، میان نور چراغ‌ها و صدای پراکنده مردم، دور می‌شود؛ زنی ۷۲ ساله که شاید دارایی زیادی نداشته باشد، اما قلبش سرشار از چیزی است که خودش آن را «عشق به وطن» می‌نامد.

هفتاد شب است که این پیرزن سالمند اما استوار، در میانه میدان، نگهبان آرمان‌هاست. روحش در میان شعارهای بلند و در صف اول ایستادگان پرواز می‌کند. او که با عشق به وطن و یاد شهدا زندگی می‌کند، با هر فریادش، داستانی از ایمان و فداکاری را روایت می‌کند.

بی‌بی طاهره اکنون برای بسیاری از شهروندان قائمشهری، به نمادی از حضور مردمی در اجتماعات شبانه تبدیل شده است؛ بانویی که با وجود سن بالا و مشکلات جسمی، همچنان در خط مقدم می‌ایستد و حضور خود را نه از سر الزام، بلکه بر اساس باور شخصی تعریف می‌کند.