یکشنبه / ۳۰ فروردین / ۱۴۰۵
×

رامسر – گاهی زندگی نه در ماندن، در رفتن معنا پیدا می‌کند، در بستن چمدانی که هیچ‌گاه فرصت خاک خوردن ندارد و در مسیری که ایستگاهش نه یک شهر که یک آرمان است.

  • کد نوشته: 75007
  • ۳ فروردین
  • 20 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • خبرگزاری مهر؛ گروه استان‌ها: روایت شهید ابوذر محمدی، روایت زیستن میان جغرافیای ناآرام منطقه است، از کوچه‌های شهرهای ایران تا میدان‌های خاموش و کمتر دیده‌شده مقاومت در لبنان، با دلی که به ماندن عادت نکرده بود و در افق‌های دورتر آرام می‌گرفت.

    او از آن دست مردانی بود که گمنامی را بر شهرت ترجیح دادند؛ نه برای آنکه دیده نشوند، بلکه برای آنکه کارشان دیده شود. «زندگی چمدانی» برایش یک تعبیر ساده نبود، بلکه شیوه‌ای از زیستن بود؛ زیستنی که در آن، خانه همان‌جایی بود که تکلیف او را فرا می‌خواند و مقصد، جایی که باید از آن دفاع می‌شد. از شهری به شهری دیگر، از مأموریتی به مأموریتی دیگر، بی‌آنکه دلبستگی‌های معمول، او را در جایی متوقف کند.

    روایت مجاهدی که زندگی را فدای آرمان کرد

    پدر شهید ابوذر محمدی با تشریح سبک زندگی و مجاهدت‌های فرزندش گفت: این شهید والامقام با وجود تنها فرزند بودن، بیش از دو دهه از عمر خود را در مسیر خدمت به اسلام و محور مقاومت گذراند و زندگی «چمدانی» را آگاهانه انتخاب کرد.

    زندگی چمدانی تا آسمان؛ آغاز روایت یک مجاهد گمنام

    مهدی محمدی پدر شهید ابوذر محمدی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر، با اشاره به ویژگی‌های شخصیتی و سوابق فرزندش اظهار کرد: شهید محمدی تنها فرزند من بود که حدود ۲۴ سال در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تحت فرماندهی ولایت فقیه خدمت کرد و این موضوع از بزرگ‌ترین افتخارات زندگی ما محسوب می‌شود.

    وی افزود: فرزندم در طول سال‌های خدمت خود در مناطق مختلفی حضور داشت؛ از تهران گرفته تا مأموریت‌های برون‌مرزی، به‌ویژه حدود پنج سال حضور در لبنان که حتی به همراه خانواده در آنجا زندگی می‌کرد. با این حال، هر زمان از او می‌خواستیم به کشور بازگردد، تأکید می‌کرد که «کارم هنوز تمام نشده است».

    پدر این شهید ادامه داد: حتی در مقاطعی، فرماندهانش پیشنهاد بازگشت به تهران و پذیرش مسئولیت‌های دیگر را به او داده بودند، اما او به دلیل احساس مسئولیت و علاقه به میدان، از این پیشنهادها صرف‌نظر می‌کرد.

    وی با اشاره به روحیات شهید در روزهای پایانی زندگی‌اش گفت: در ماه‌های آخر، حال و هوای خاصی داشت و بارها از من و مادرش طلب رضایت می‌کرد؛ رفتاری که نشان می‌داد بیش از گذشته به آرزوی دیرینه خود یعنی شهادت نزدیک شده است.

    پدر شهید محمدی با نقل خاطراتی از همرزمان فرزندش بیان کرد: دوستانش در محور مقاومت می‌گفتند که او عاشق کار بود و همیشه تأکید داشت اگر بین کار و خانواده انتخابی باشد، بدون تردید کار را انتخاب می‌کند، چرا که خدمت به اسلام و نظام را در اولویت می‌دانست.

    شهید محمدی فردی پرتلاش، سخت‌کوش و نتیجه‌گرا بود و با وجود موانع متعدد، تا رسیدن به هدف از تلاش دست نمی‌کشید و مأموریت‌های خود را با جدیت دنبال می‌کرد

    وی خاطرنشان کرد: شهید محمدی فردی پرتلاش، سخت‌کوش و نتیجه‌گرا بود و با وجود موانع متعدد، تا رسیدن به هدف از تلاش دست نمی‌کشید و مأموریت‌های خود را با جدیت دنبال می‌کرد.

    پدر این شهید با اشاره به سبک زندگی خاص فرزندش گفت: زندگی او به «زندگی چمدانی» معروف بود؛ به‌گونه‌ای که مدام در حال رفت‌وآمد بین شهرهایی مانند کاشان، مشهد و تهران و همچنین مأموریت‌های خارج از کشور به‌ویژه لبنان بود و این سبک زندگی را با آگاهی و اعتقاد انتخاب کرده بود.

    وی افزود: فرزندم از نظر تحصیلی نیز توانمند بود و می‌توانست مسیرهای دیگری را برای آینده خود انتخاب کند و زندگی آرام‌تری داشته باشد، اما با شناخت و علاقه، راه جهاد و خدمت را برگزید.

    پدر شهید محمدی ادامه داد: حتی در مقطعی در آزمون تیزهوشان پذیرفته شده بود، اما با وجود این موفقیت، حضور در مأموریت‌های جهادی و خدمت در محور مقاومت را ترجیح داد.

    وی با اشاره به روحیه معنوی فرزندش اظهار کرد: بنا به گفته همرزمانش، هر زمان فرصتی پیدا می‌کرد به عبادت و راز و نیاز می‌پرداخت و همواره ارتباط خود را با خداوند حفظ می‌کرد.

    زندگی چمدانی تا آسمان؛ آغاز روایت یک مجاهد گمنام

    پدر شهید ابوذر محمدی در پایان تأکید کرد: امیدواریم جوانان با الگوگیری از زندگی این شهدا، در مسیر خدمت به دین، اسلام و ولایت گام بردارند و به برکت خون شهدا، ریشه ظلم و استکبار در جهان برچیده شود و بشریت به آزادی واقعی دست یابد.

    در این میان، آنچه این مسیر را متمایز می‌کند، تنها رفت‌وآمدهای مداوم یا حضور در میدان‌های خطر نیست، بلکه نوع نگاهی است که پشت این انتخاب قرار دارد؛ نگاهی که «کار» را نه یک وظیفه روزمره، بلکه رسالتی الهی می‌بیند و برای آن، از آسایش، خانواده و حتی جان می‌گذرد. شهید ابوذر محمدی از جمله کسانی بود که این نگاه را نه در کلام، بلکه در تمام ابعاد زندگی خود معنا کرد.

    مجاهدت‌های گمنام شهید ابوذر محمدی

    یکی از یادگاران دفاع مقدس با تشریح ابعاد زندگی و مجاهدت‌های شهید ابوذر محمدی گفت: این شهید سال‌ها در گمنامی زیست و در مسیر حمایت از جبهه مقاومت و آرمان قدس به شهادت رسید؛ مجاهدی که حتی هدف ترورهای متعدد رژیم صهیونیستی قرار گرفته بود.

    سردار جمشید حجتی‌نیا، در گفت وگو با خبرنگار مهر با تسلیت و تبریک شهادت این سردار اظهار داشت: این شهید به دلیل شرایط خاص، سال‌ها به‌صورت گمنام زندگی کرد و با مال و جان خود در راه خدا جهاد کرد و بدون تردید از جایگاه والایی نزد پروردگار برخوردار است.

    وی با اشاره به سابقه آشنایی خود با خانواده این شهید افزود: بیش از ۴۵ سال با حاج مهدی محمدی، پدر این شهید، رابطه‌ای برادرانه داشته‌ام و شهادت می‌دهم که در این خانواده جز لقمه حلال چیزی دیده نشده و ثمره این تربیت، تقدیم چنین فرزندی به جبهه مقاومت بوده است.

    حجتی‌نیا با بیان اینکه شهید محمدی در ابتدای مسیر علاقه‌مند به خلبانی در سپاه بود، گفت: آرزوی او این بود که در جایگاه خلبان با رژیم صهیونیستی مقابله کند، اما در ادامه مسیر، به‌عنوان مستشار نظامی به مدت حدود پنج سال در لبنان به فعالیت پرداخت.

    وی ادامه داد: حتی مادر این شهید تا حدود یک هفته پیش از شهادت، از محل زندگی فرزندش و حضور او به همراه خانواده در لبنان اطلاع نداشت که این موضوع نشان‌دهنده سطح بالای گمنامی و اخلاص این شهید است.

    این یادگار دفاع مقدس با اشاره به جایگاه شهید محمدی در جبهه مقاومت اظهار کرد: پس از برخی تحولات در لبنان، سیدحسن نصرالله با شهید ابوذر محمدی تماس گرفت و از او برای مدیریت نظامی حزب‌الله درخواست کمک کرد که این موضوع بیانگر جایگاه و توانمندی بالای این شهید در حوزه نظامی است.

    وی افزود: با وجود درخواست شهید حاجی‌زاده برای بازگشت به ایران و پذیرش مسئولیت، شهید محمدی ترجیح داد در لبنان بماند و به جهاد خود ادامه دهد.

    حجتی‌نیا همچنین با اشاره به ارتباطات این شهید با فرماندهان مقاومت گفت: ارتباط با چهره‌های برجسته جبهه مقاومت، از جمله تماس پیش از شهادت برخی فرماندهان ارشد حزب‌الله با وی، نشان‌دهنده نقش مؤثر و تعیین‌کننده شهید محمدی در تحولات میدانی بود.

    وی خاطرنشان کرد: شهید محمدی در جایگاه مستشار نظامی، با ارائه مشاوره‌های راهبردی، نقش مهمی در تقویت توان حزب‌الله لبنان ایفا کرد؛ به‌گونه‌ای که این جریان توانست در برابر اقدامات رژیم صهیونیستی ایستادگی مؤثری داشته باشد.

    زندگی چمدانی تا آسمان؛ آغاز روایت یک مجاهد گمنام

    این یادگار دفاع مقدس با اشاره به ویژگی‌های اخلاقی شهید افزود: ادب، حیا و اخلاص از شاخصه‌های بارز این شهید بود. به‌گونه‌ای که به گفته پدرش، وقتی از او درباره دستمزد و مزایا سؤال شد، پاسخ داده بود: «کار من برای دل است».

    حجتی‌نیا با انتقاد از برخی نگاه‌ها نسبت به خانواده شهدا گفت: در حالی‌که گاهی به فرزندان شهدا بی‌مهری می‌شود، فرزند شهید محمدی امروز از دانش‌آموزان تیزهوشان است که این موضوع نشان‌دهنده ظرفیت‌های بالای این خانواده‌هاست.

    وی تأکید کرد: شهید ابوذر محمدی افتخاری برای روستا، شهر، استان، کشور و جبهه مقاومت است و به‌مرور زمان ابعاد شخصیت و خدمات او بیشتر برای جامعه روشن خواهد شد.

    این یادگار دفاع مقدس در ادامه با بیان اینکه این شهید «شهید قدس» است، تصریح کرد: خانواده این شهید با خدا معامله کردند و ابوذر محمدی نیز با استقامت در مسیر انتخابی خود، در نهایت به فیض شهادت نائل آمد.

    وی در پایان با اشاره به تلاش‌های رژیم صهیونیستی برای حذف این شهید گفت: رژیم صهیونیستی طی سال‌های گذشته بارها درصدد ترور این شهید برآمده بود و حتی یک‌بار با استفاده از پهپاد اقدام کرد که ناکام ماند، اما در نهایت، این شهید در جریان یک عملیات ترور هدفمند و در حالی‌که با موتور در مسیر مأموریت بود، توسط حمله هوایی به شهادت رسید.

    روایتی زندگی شهید محمدی نشان می‌دهد این زندگی پرتحرک و در عین حال پنهان، چگونه با اخلاص، استقامت و بی‌اعتنایی به جلوه‌های دنیا همراه بوده است؛ مسیری که از سال‌ها مجاهدت در سکوت آغاز شد و سرانجام، در نقطه‌ای دور از هیاهوی رسانه‌ها، به آنچه خود آرزویش را داشت، یعنی شهادت در راه آرمان قدس، ختم شد.

    شهید ابوذر محمدی چمدانش همیشه بسته بود، اما دلش به مقصدی گره خورده بود که پایانش، آسمان بود.

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *