پنجشنبه / ۷ خرداد / ۱۴۰۵
×

امر به معروف و نهی از منکر، پیش‌نیازش اثبات محبت و برادری است. تا دل کسی را نبرده‌ای، نمی‌توانی رفتارش را اصلاح کنی.

سه مانع بر سر راه حکمرانی مردمی 
و مشارکت حداکثری مردم
  • کد نوشته: 96721
  • ۷ خرداد
  • 4 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • به گزارش خبرنگار مهر، حجت‌الاسلام علیرضا پناهیان، تولیت مرکز تخصصی تبلیغ، در جمع تجمع میدان ولی عصر عج شهروندان تهرانی با تأکید بر ضرورت «تحول در شیوه اداره جامعه»، به تبیین الزامات حکمرانی مردمی در تراز اسلام پرداخت.

    استاد پناهیان در شب پایانی این بحث که با استقبال گسترده مردم مواجه شد، محور محور اصلی را برای گسترش فرهنگ مشارکت برشمرد: «تربیت مسئولیت‌پذیری در خانواده»، «نقش هدایتی نه تحمیلی مربیان و مسئولان مدارس»، «مشارکت دادن مردم در تصمیمات محلی در مساجد».

    وی با بیان خاطره‌ای از یک دانش‌آموز موفق و قوی در حل مشکلات مدرسه در مدرسه‌ای که والدین ناشنوایی داشت، تأکید کرد: «وقتی پدر و مادر به‌جای انجام تمام کارها، مسئولیت را به فرزند می‌سپارند، او به انسانی قدرتمند تبدیل می‌شود.» استاد پناهیان افزود: «معلم و مربی موفق کسی است که به‌جای نمایش دانایی خود، همراه با دانش‌آموز به جست‌وجوی راه‌حل بپردازد؛ این همان روشی است که پیامبر اکرم (ص) با مردم حجاز داشتند.»

    این مبلّغ برجسته دینی با استناد به سیره رسول‌الله (ص) که با وجود فاصله علمی بی‌کران با مردم، از آنان مشورت می‌خواست، خاطرنشان کرد: «امام‌جماعتی که از مردم محل نظر نخواهد، شاید مقصر در عقب ماندگی مردم آن منطقه باشد.» وی تأکید کرد: «تحول واقعی از پایین به بالا شکل می‌گیرد، نه با دستور از بالا.»

    حجت‌الاسلام پناهیان سه مانع اصلی در مسیر تحقق حکومت مردمی اسلامی را این‌گونه برشمرد:

    ۱. مسئولانی که قدرت را رها نمی‌کنند: «برخی مدیران با انگیزه‌های مختلف خوب و بد، کار را به دست مردم نمی‌سپارند؛ آنها که قصدشان خیر است به دنبال خدمتند و نمیخواهند کار بخاطر مشارکت مردم عقب بیفتد و بعضی‌ها هم که قصدشان رانت‌خواری است.»

    ۲. تنبلی و بی‌مشارکتی مردم: «اگر مردم بگویند “ولمان کنید، یکی ما را اداره کند”، این مقدمات به بردگی تن دادن است؛ درحالی‌که اسلام هر انسان را شایسته خلافت الهی در زمین می‌داند و پذیرش مسئولیت اجتماعی هدف اصلی دین است.»

    ۳. دینداری فردگرایانه: «دینی که فقط به احکام فردی بپردازد و شعور اجتماعی نداشته باشد، نه‌تنها وظیفه دینی خود را انجام نداده، بلکه آبروی دین به عنوان یک عامل موثر اجتماعی را هم می‌برد. اینگونه دینداری یکی از صورتهای بارز تحجر است.»

    استاد پناهیان با قرائت حدیثی از امام رضا (علیه‌السلام) که فرمودند: «النَّصِیحَهُ غَرِیزَهُ الْمُؤْمِنِ» (دلسوزی، غریزه مؤمن است)، تأکید کرد: «امر به معروف و نهی از منکر، پیش‌نیازش اثبات محبت و برادری است. تا دل کسی را نبرده‌ای، نمی‌توانی رفتارش را اصلاح کنی.»


    وی با انتقاد از «غرور به حقانیت» در برخی افراد مذهبی، گفت: «عاقل کسی است که همه را از خود بهتر بداند؛ اگر مذهبی‌ها این‌گونه باشند، دیگران نه‌تنها از آنان فراری نمی‌شوند، بلکه جذب مهربانی‌شان می‌گردند.»

    سخنران مراسم با اشاره به شخصیت والای حجت‌الاسلام سید علی‌اکبر ابوترابی، خاطرنشان کرد: «ایشان با محبت و ایثار، حتی شکنجه‌گران بعثی را مرید خود کرد؛ چون دین را نه ابزار قضاوت، که نرم‌افزار مهربانی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی می‌دانست.»

    حجت‌الاسلام پناهیان در پایان با تأکید بر سخن رهبری شهید انقلاب اسلامی (ره) درباره «شروع آموزش دین از زندگی پیامبر (ص) به‌جای اصول عقاید»، اظهار داشت: «اگر دین را آن‌گونه که هست نشان دهیم، جذاب‌ترین آیین زندگی خواهد بود؛ آیینی که در آن “مذهبی بودن” یعنی “مأمن شدن”، “مسئول جامعه شدن” و “نوکر بقیه شدن”.»


    وی افزود: «ان‌شاءالله با این تحول نگاه، بتوانیم حقیقت دین را در جامعه جاری کنیم و زمینه‌ساز ظهور منجی بشریت، حضرت بقیه‌الله الاعظم (ارواحنا له الفدا) باشیم.»

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *